Bayram Kanca

gallery/small-2630-10793457

İnsanlar kendilerini nasıl anlatır bilmiyorum ama aynaya baktığımda gördüğüm ya da olduğumu düşündüğümü değil de; dünyaya, hayata baktığımda gördüğümü yazmayı tercih ettim buraya. Kısacası dışardan nasıl görünüyorum bilmiyorum, umursamıyorum da ve hayata böyle bakıyorum;

 

Merak et, keşfet, öğren, özümse ve devam et… Hayat nasıl geçmeli diye sorsalar sanırım bunları söylerdim. Hayat da zamanla aynı yöne akmakta ve “yeniden” ya da “tekrar” diye bir şey olmadığına göre sanırım böyle yapmalı. Bir şeye benzetecek olsam sanırım bu yolculuk olurdu. Herkes kendi benzersiz yolculuğunu yapmakta ve bazen birileri bu yolculuğa eşlik etmekte. Yolumuz kesişse de yolculuğumuz ayrı. Heybemizde ne varsa yolumuza çıkana vereceğimiz o. Yolu uzatmak da, yoldan çıkmak da, varmak da yolculuktan. “İyikiler” önümüze baktırırken, “pişmalıklar” ardımıza baktırıyor. O yüzden pişman olma, kabul et, öğren, ders çıkar ve devam et… Her halükarda hayat devam ediyor zaten, ne kadar çabuk kabul edersek o kadar çabuk öne dönüyor yüzümüz. Varacağımız yere odaklanırsak yolculuk zulüm geliyor, yolculuğa odaklanırsak bir şeylere kapılmak kolay oluyor. En iyisi mi varacağımız yeri unutmadan, etrafa da göz yummadan yolculuğa devam etmek. Ve vardığımızda, yani öldüğümüzde: ki umarım varmak istediğimiz yerdir, yolculuk nasıldı diye sorarlarsa: iyiydi diyebilmeli, her şeyiyle güzeldi, bazı zorlukları oldu ama değdi diyebilmeli. “Her anı DEĞDİ…” Yolculuğumuz yolda karşılaştıklarımıza iyi şeyler söyletmeli bilmiyorum ama iyi şeyler hatırlatmalı eminim. Keyifli şeyler demiyorum, “İYİ ŞEYLER!”

 

Her neyse… İYİ YOLCULUKLAR!

GENEL BAKIŞ